Το κείμενο "Με αφορμή τα συνθήματα στους τοίχους" το απέστειλα στο «αριστερό» περιοδικό Nera- Mέρα που εκδίδεται από «αριστερούς αγωνιστές» συμφοιτητές μας. Αρνήθηκαν να το δημοσιεύσουν με το σκεπτικό ότι, λόγω των συγκυριών και των εξελίξεων (φασιστικά συνθήματα στην αίθουσα που μίλησε ο Μανόλης Γλέζος, απειλητικά τηλεφωνήματα στους διοργανωτές κ.λπ.), δεν θα είναι καλό ‘να βάλουμε στο ίδιο τσουβάλι όλα τα συνθήματα και όλες τις αφίσες.’ Μου πρότειναν (!) μάλιστα, προκειμένου να το δημοσιεύσουν, να το τροποποιήσω κατάλληλα- κάτι που φυσικά αρνήθηκα…
Κατανοώ τον φόβο των συναδέλφων.
Λυπάμαι όμως γιατί δεν κατάφεραν να συλλάβουν την ουσία του κειμένου που, επαναλαμβάνω, δεν είναι τα συνθήματα αυτά καθαυτά αλλά η ίδια η δημοκρατία.
Λυπάμαι γιατί δεν είναι σε θέση να καταλάβουν τα αυτονόητα: η δημοκρατία δεν εξαρτάται από συγκυρίες και μεθοδεύσεις. Αληθινοί αγώνες και πραγματική δημοκρατία σημαίνει να μη φοβάσαι το διαφορετικό. Σημαίνει ότι μπορείς να κατανοήσεις τους λόγους δημιουργίας και ύπαρξής του και ότι μπορείς να το αντιμετωπίσεις, αν χρειαστεί, ανοικτά και με δημοκρατικούς τρόπους. Πραγματική δημοκρατία σημαίνει να μη φοβάσαι. Όλα τα υπόλοιπα θυμίζουν παλιές, σκοτεινές εποχές
Λυπάμαι, τέλος, που οι συνάδελφοι απέδειξαν με τη στάση τους, και μάλιστα με τον χειρότερο τρόπο, αυτό που υποστηρίζω: ότι η δημοκρατία κινδυνεύει όταν αρχίζει να υιοθετεί φασιστικές και ακροδεξιές πρακτικές.
Οι συνάδελφοι του Nera- Mέρα αγκιστρωμένοι, καθώς φαίνεται, σε σταλινικού τύπου πρακτικές, υπέπεσαν στο χειρότερο και πιο ύπουλο είδος φασισμού: τη λογοκρισία της σκέψης και των ιδεών. Το γεγονός αυτό αποτελεί άλλο ένα «αυτογκόλ» στα δίχτυα της δημοκρατίας, άλλη μία μικρή, καθημερινή νίκη του φασισμού.
Εύχομαι στους «αγωνιστές» συνάδελφους του Nera- Mέρα καλή σταδιοδρομία σε μεγαλύτερες παρατάξεις, εφημερίδες, περιοδικά και- γιατί όχι;- τηλεοπτικά κανάλια. Διαθέτουν όλα τα απαιτούμενα προσόντα…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου